1. Sonos de sa limba e s'alfabetu sardu

Su sardu, che a totu sas limbas de su mundu, est nàschidu comente limba faeddada, e in unu segundu momentu ebbia at cumintzadu a èssere iscritu. S'alfabetu chi impreamus pro iscrìere su sardu est su latinu.
S'alfabetu sardu est cumpostu dae 20 lìteras:

A B C D E F G H I J L M N O P R S T U V Z

Sa J si impreat in parte de sa I cando est in positzione intervocàlica e non bi ruet s'atzentu:

maju e non màiu; ajò e non aiò; operaju e non operàiu

In prus si podet usare pro sa toponomàstica, e semper pro sos nùmenes de logos si podet usare sa X puru.

Pro nàrrere Sa J si leghet che a sa I, mentras sa X, usada in sos faeddos de sa Sardigna meridionale, si leghet comente sa j frantzesa de Jean.

A ogni lìtera currispondet unu sonu. Pro marcare sa diferèntzia intre sa Z surda e sa sonora, si usat su digramma tz. Sa Z sonora, sa de romanzu, si iscriet z ebbia; sa surda, sa de betzu, si iscriet apuntu tz.
E duncas:

Esertzìtzios

Sa lìtera Y (ipsilon) s'impreat pro iscriere in sardu?

Eja

Nono

Solu pro pagos faeddos

Comente si rapresentat su sonu de sa Z surda?

Cun sa dòpia "Z"

Cun su digramma "TZ"

Che sa "Z" sonora

Comente s'iscriet?

massaju

massàiu

massàju

Comente s'iscriet?

azione

azzione

atzione